Nie można urodzić się obywatelem Watykanu i nie można się o to ubiegać z zewnątrz. Przychodzi wraz ze stanowiskiem.
Obywatelstwo jako funkcja, nie prawo urodzenia
Prawo watykańskie przyznaje obywatelstwo niemal wyłącznie osobom pełniącym konkretną funkcję dla Stolicy Apostolskiej lub Państwa Watykańskiego — kardynałom rezydującym w Rzymie, dyplomatom reprezentującym Stolicę Apostolską za granicą, oraz personelowi (od gwardzistów szwajcarskich po urzędników kurii), którzy mieszkają lub pracują w Watykanie, ponieważ wymaga tego ich stanowisko.
Kraj około 800 obywateli, z których większość tam nie mieszka
Liczba obywateli watykańskich sięga jedynie setek — niewiele nawet jak na standardy najmniejszego państwa świata — a znaczna część obywateli, zwłaszcza dyplomaci i kardynałowie, posiada je, mieszkając zupełnie gdzie indziej, w Rzymie lub za granicą, w sprawach Kościoła.
Tymczasowe z założenia
W przeciwieństwie do niemal każdego innego obywatelstwa na świecie, nie przechodzi na dzieci i zwykle wygasa wraz z zakończeniem funkcji leżącej u jego podstaw — gwardzista szwajcarski, który kończy służbę, na przykład, zazwyczaj traci obywatelstwo watykańskie razem ze stanowiskiem.
