Urodzony w Urbino w 1483 roku jako syn malarza, Rafael stał się jednym z najbardziej poszukiwanych artystów we Włoszech przed trzydziestką, prowadził dużą pracownię w Rzymie, i zmarł nagle w 1520 roku, mając zaledwie 37 lat.
Osiągnął w krótkim życiu to, czego inni nie osiągnęli w dwukrotnie dłuższym czasie.
Cudowne dziecko z rodziny malarzy
Śmierć ojca, gdy Rafael miał 11 lat, popchnęła go wcześnie do pracowni malarskich; już przed dwudziestym piątym rokiem życia był uznanym mistrzem.
Urok jako atut zawodowy
W przeciwieństwie do trudnego Michała Anioła, Rafael był według większości relacji towarzyski i dyplomatyczny — cechy, które pomogły mu prowadzić jedną z największych pracowni epoki i zdobywać zlecenia papieskie.
Nagła śmierć
Zmarł w Wielki Piątek 1520 roku po krótkiej chorobie, w wieku 37 lat; współcześni, w tym Vasari, podawali sprzeczne relacje co do dokładnej przyczyny. Został pochowany, na własne życzenie, w Panteonie.
Jak Rafael, umierając w wieku zaledwie 37 lat, wykonał tak dużo pracy w Watykanie?
Prowadził dużą, wysoce zorganizowaną pracownię asystentów, którzy wykonywali znaczną część malowania na podstawie jego projektów — powszechna praktyka renesansowa, która pozwoliła mu podjąć się dużo więcej zleceń, niż jedna osoba mogłaby ukończyć sama.
Czy Rafael był już sławny, zanim przybył do Rzymu?
Tak — zbudował silną reputację we Florencji i Urbino przed trzydziestką, dlatego papież Juliusz II sprowadził go do Rzymu, by pracował nad apartamentami papieskimi, znanymi dziś jako Sale Rafaela.
Nad czym pracował Rafael, gdy zmarł?
Nad Przemienieniem, pozostawionym niedokończonym w chwili jego śmierci w 1520 roku — zostało ukończone przez jego pracownię i znajduje się teraz w Pinakotece Watykańskiej.
Aplikacja: przewodnik po WatykanieAudioprzewodnik, bilety i wycieczki. Za darmo w App Store.Audioprzewodnik, bilety i wycieczki. Za darmo w Google Play.
