Dziewięć centralnych scen

Wzdłuż centrum sufitu, w kolejności narracyjnej, rozwija się Księga Rodzaju: Oddzielenie Światła od Ciemności, Stworzenie Słońca, Księżyca i Roślin, Oddzielenie Lądu od Wody, Stworzenie Adama, Stworzenie Ewy, Upadek i Wygnanie z Edenu, Ofiara Noego, Potop oraz Upicie Się Noego.

Prorocy, sybille i ignudi

Wokół scen z Księgi Rodzaju Michał Anioł namalował na przemian proroków i sybille (żeńskie postaci prorocze z mitologii klasycznej), a także dwudziestu atletycznych nagich młodzieńców — ignudi — którzy ukazują jego rzeźbiarskie rozumienie ciała ludzkiego.

Czy naprawdę malował leżąc?

Nie — to popularny mit. Michał Anioł zaprojektował własny rusztowanie, które pozwalało mu stać podczas malowania nad głową, choć wieloletnie wyciąganie szyi ku górze i tak miało dobrze udokumentowany wpływ na jego ciało, opisany w jego własnych listach i wierszach z tego okresu.